#Overgooien is een initiatief van internetconsultant/strateeg Sigrid van der Hoeven en copywriter/strateeg Ellen Bokkinga.

Beiden hebben een grote fascinatie voor corporate storytelling, identiteit strategie en merkbeleving – en in hoeverre dit elkaar online en offline kan versterken.

Wij hebben field research gedaan naar de mening van ‘mensen op straat’ over merken. Door straatinterviews en portretten hopen wij een beeld neer te zetten over de achterliggende merkbeleving van Nederlanders.

We zijn nieuwsgierig met welke bedrijven, instanties en merken mensen zich willen identificeren, en waarom. Door de bundeling van tientallen interviews hopen we ondernemers waar wij dagelijks voor werken te inspireren. Sowieso zijn we op zoek naar mooie verhalen,  en die liggen gewoon op straat…

De boodschap van Suzanne Berens (20 jaar, student Fashion & Branding aan Amsterdam Fashion Instituut) voor ondernemers is:

“Het is belangrijk dat mensen worden geprikkeld, niet alleen gaan ‘kopen kopen kopen’… Het is juist goed als je iets speciaals moet doen als je iets wilt krijgen. In het buitenland heb je undergroundwinkels waarvan je alleen via-via op de hoogte bent. Dat soort spullen zijn gewild.”

“Mensen gaan volgens mij weer kiezen voor speciale merken. Consumeren kan iedereen, maar echt iets speciaals kopen, dat is een statement. Maak eens een soort limited edition voor vaste klanten bijvoorbeeld. Anders kan iedereen zomaar alles kopen, dat is wel erg makkelijk.”

“Ik vind het mooi als merken iets authentieks naar de hedendaagse tijd vertalen, zoals het automerk Mini. Verder hou ik ervan als een merk hun visie doorvoert: bijvoorbeeld G-Star, alles sluit op elkaar aan. Van simpele Scandinavische merken ben ik fan, sowieso in de modewereld. Ik ben laatst naar een show geweest van Iris van Herpe, zij maakt met nieuwe materialen mode. Als ik bij zo’n bedrijf kon werken, zou dat fantastisch zijn.”

De boodschap voor ondernemers van Edith de Bruin (55 jaar, ex-stewardess, nu vrijwilliger) is:

“Denk verder dan Nederland, denk Europees. Bied je diensten of producten aan in Spanje, het Oostblok of andere landen. Ik weet dat Nederlandse producten erg gewaardeerd worden door toeristen die hier op vakantie zijn. Breng de producten dus naar deze toeristen als ze weer thuis zijn.”

Edith zit in de VUT, zij is vrijwilliger voor een school in Afrika. Voor KLM heeft zij 30 jaar als stewardess gevlogen. “Ik ben net gestopt, maar mijn hart ligt nog bij de KLM. KLM krijgt veel kritiek, maar ik vind het één van de topbedrijven in de wereld. KLM komt op mij over als heel open en eerlijk. De luchtvaartmaatschappijen hebben het allemaal moeilijk, maar bedrijven die in de recessie open en eerlijk zijn, hebben op mij een streepje voor.”

De boodschap voor ondernemers van Paul (24 jaar, Kinki kapper) is:

“Maak het interessant voor mensen. Hou er een beetje mysterie in. Niet alles verklappen van jezelf. Wees als bedrijf mysterieus en een open boek tegelijkertijd als het gaat om het oprichtingsverhaal of iets dergelijks.”

“Mijn favoriete merk is G-Star. Dit merk heeft een leukere pasvorm en mooiere stoffen, dan koop je een broek die je niet veel ziet, er is niet zo’n massalijn van. Een ander merk dat ik goed vind is Kinki Kappers. Het heeft zijn eigen stijl, je kan gewoon jezelf zijn, dat heb je niet bij veel kapsalons. Ik zou wel willen werken voor Toni & Guy, weer een hele andere stijl, maar wel heel modebewust.”

“Ik vind het leuk om de achtergrond van een bedrijf te weten. Ook ben ben ik nieuwsgierig waar een bedrijfsnaam vandaan komt. Dan gaat een merk voor mij meer leven.”

Een gesprek met schilder Freek de Neeling en Robbie Doornenkamp:

Wat verstaan jullie onder merkbeleving?

“Amstel is Amstel en Kuyichi is Kuyichi. Kuyichi zou ik nooit kopen.”

Maar Amstel is wel favoriet?

Robbie: “Ja, Amstel, Heineken. Dat is het lekkerste bier. Als ik Amstel drink, ben ik gelukkig. Het is lekkerder dan Leeuw bier.”

Stel dat ze er een heel verhaal omheen maken, en ze binden er een bekende Nederlander aan. Maakt dat uit?

Freek: “Nee, interesseert me niks, en vooral een bekende Nederlander niet. Onbekenden misschien wel!”

Robbie: “Het gaat om hoe je de smaak zelf beleeft. Waar voel je je het lekkerste in. En of nou meneer Van Gaal of Gordon het aanprijst, de smaak blijft hetzelfde. Als Gordon reclame maakt voor Leeuw bier, dan zal ik het niet drinken. En als m’n favoriete bluesmuzikant Leeuw bier aan zou prijzen, drink ik het nog niet.”

Heb je bepaalde favoriete bedrijven of merken?

Robbie: “De NS is wel mijn favoriet. Ik rij altijd met de trein, ik heb geen auto. Vliegtuigen: KLM bijvoorbeeld, Transavia. Dat zijn Hollandse bedrijven, dat gaat straalt veiligheid uit. Je stapt er toch iets makkelijker in dan in een Turkse maatschappij.”

Heb je nog tips voor ondernemers?

Freek: “Goed werk afleveren. Tegen een redelijke prijs. Dan krijg je mond-op-mondreclame. Ik ben zelf schilder en adverteer nooit. En dat gaat prima. Ik heb geen last van de crisis.”

Waarom zouden anderen wel last hebben van de crisis?

Freek: “De prijs een stuk duurder maken, en dan nog werk een stuk minder afleveren.

Robin: “Goede service. Dat vind ik belangrijk met audio/video aankoop. Dan loop ik vaak naar kleine zaken, en dan betaal ik wat meer, omdat ik die mensen dat ook gun. De service is ook vaak beter dan de grote zaken, zoals BCC en MediaMarkt. Dan betaal ik liever 100 euro meer bij een klein zaakje op de hoek. Als ik bel als er wat is, dan staan ze er gelijk.”

De boodschap voor ondernemers & merken van een 34-jarige werknemer van de Natuurwinkel is:

“Laat mensen voelen dat je merk passie heeft en maak het verhaal erachter kloppend. Neem vervolgens mensen in dienst die jouw passie uitstralen. Als je in de Natuurwinkel komt en je ziet dat plastic en papier toch bij elkaar worden gedaan, dan is er iets mis. De passie moet kloppen bij wat je naar buiten brengt.”

“Een van mijn favoriete merken is de Natuurwinkel. Om de biologische producten en omdat ze aan het front staan om de wereld beter te maken. Zij zijn de trendsetters daarin. Een mooi merk vind ik Kuyichi, ik heb een broek van biologisch katoen. Eerst wist ik niks van dat merk, ik vind mezelf niet merkgericht, maar als ik achter de geschiedenis kom, dan creëer je een emotionele band ermee. Dan krijgt het een gezicht, of gevoel, en wordt het ineens ‘mijn merk’.  Ik ga altijd op zoek naar het verhaal ergens achter.”

“Toch ga ik niet bewust op zoek naar het verhaal, maar je komt ermee in aanraking. Een voorbeeld: ik verwacht een kindje. We waren we bij de HEMA, Sissy-Boy en H&M, kleertjes kopen. Toen we thuis kwamen, ontdekten we dat 70% van de gekochte kleding biologisch was. Terwijl ik er niet naar op zoek was. Toch ziet het er minder synthetisch uit blijkbaar, en daar ga ik naar op zoek.”

Anneke de Wilde, 55 jaar, geeft pianoles en werkt parttime in het ziekenhuis:

Wat verstaat u onder het woord merkbeleving?
“Wat ik eraan beleef…. is eigenlijk vrij weinig. Jongeren vinden dat belangrijker. Door merkbeleving krijg je een bepaald stigma en ‘hoor je erbij’. Dat gevoel geldt niet voor mij.”

Heeft u een favoriet merk of bedrijf?
“Er is een klein witgoedbedrijf waar wij al onze witgoedartikelen kopen. Zij verlenen heel goede service. Wij zijn nogal vasthoudend in onze aanschaf. Natuurlijk kijk ik weleens naar prijsvergelijkers op internet, maar liever koop ik bij mensen in de buurt. Hierbij staat de service voorop, en dat verdien je altijd terug.”

Heeft u nog tips voor ondernemers?
“Dicht bij de klant blijven en hele goede service verlenen. Eerlijk duurt het langst.”

De boodschap aan ondernemers van Adrian Blokker, 40 jaar, kapper:

“Als je nu in deze tijd blijft zitten en denkt: ‘de klanten komen wel, dan kun je ‘t vergeten. Zelf probeer ik klanten aan mij te binden door lief en goed voor ze te zijn. En ze meer te geven dan een ander. In deze tijd kunnen mensen overal hun geld uitgeven. Er zijn genoeg kappers.”

“Ik ben de duurste kapper van Amersfoort, dus dan geef ik net iets meer. ’s Avonds schenk ik een wijntje in, ze krijgen alle aandacht.

“Ik kan niet voor andere mensen spreken waarom ze ergens iets kopen. Het kan zijn dat die verkoopster er leuk uit ziet. Of dat de prijs doorslaggevend is. Als mensen niet bij mij komen, kan het zijn dat ze niet van kappers houden met een lange staart. Zo werkt het, zo zijn mensen. Toch: als je kwaliteit goed is, kunnen mensen niet om je heen.”

De boodschap voor ondernemers van Gerben (32 jaar, Kinki kapper) is:

“Hou je bezig met je eigen doelgroep. Probeer niet al te groot te gaan, want dan raak je je eigen verhaal kwijt. Blijf bij je ding en blijf dat trouw. En lever kwaliteit.”

“Mijn favoriete merk is Apple, dat ziet er strak uit. Bij Windows machines heb je vaak Chinese rommel. Dat wordt in grote getale geproduceerd, er wordt niet naar de kwaliteit gekeken. Dat is ook met Honda brommers. Die komen normaliter uit Japan, maar China maakt ook Honda: de motor daarvan gaat een stuk minder lang mee.”

“Ik koop merken waaraan ik gewend ben. Qua kleding maakt het me niet uit, ik koop wat ik mooi vind. Ik heb er niet een bepaald gevoel bij, meestal let ik op kwaliteit. Merkdingen zijn duurder, dan kost de aanschaf meer tijd. Ik moet erover nadenken om de stap te nemen. Bijvoorbeeld om voor 2000 euro een computer aan te schaffen in plaats van 500 voor een andere.”

“Ik wil graag mijn eigen productiebedrijf in de film. Lekker je ding doen en onafhankelijk blijven. Maar als ik voor een merk zou willen werken, dan is het Red Bull. Dat is een energiedrank, maar ze doen echt de vetste dingen overal ter wereld qua sportevenementen.”